Λάθη που πρέπει να αποφεύγονται στην πρώιμη αποκατάσταση χεριών άνω άκρου σε ημιπληγικούς ασθενείς

May 19, 2022

Το αν η εκπαίδευση αποκατάστασης είναι σωστή ή όχι σχετίζεται με την επίδραση της λειτουργικής αποκατάστασης του ασθενούς. Η ακατάλληλη εκπαίδευση αποκατάστασης μπορεί να προκαλέσει σύνδρομο κατάχρησης ή κακής χρήσης άκρων και να καθυστερήσει τη λειτουργική αποκατάσταση. Προκειμένου οι ημιπληγικοί ασθενείς να έχουν το καλύτερο αποτέλεσμα στην προπόνηση αποκατάστασης και να μειώσουν ή να αποφύγουν την παράλογη άσκηση και προπόνηση, θα πρέπει να δοθεί προσοχή στα ακόλουθα ζητήματα:

1. Κατανοήστε το χρονοδιάγραμμα της παρέμβασης αποκατάστασης

Πολλοί ασθενείς με ημιπληγία εγκεφαλικού επεισοδίου και τα μέλη των οικογενειών τους πιστεύουν λανθασμένα ότι η θεραπεία αποκατάστασης δεν μπορεί να ξεκινήσει μέχρι την περίοδο ανάρρωσης. Μάλιστα, ανεξάρτητα από εγκεφαλική αιμορραγία ή εγκεφαλικό έμφραγμα, εφόσον τα ζωτικά σημεία είναι σταθερά και η πάθηση δεν αναπτύσσεται πλέον, η προπόνηση αποκατάστασης μπορεί να ξεκινήσει 48 ώρες αργότερα.

2. Αποφύγετε την πρόωρη λανθασμένη στάση του σώματος

Οι ασθενείς με οξεία ημιπληγία θα πρέπει να λαμβάνουν τη σωστή καλή θέση των άκρων, η οποία μπορεί να αποτρέψει ή να αντισταθεί στην εμφάνιση σπαστικού τρόπου λειτουργίας και στην πρώιμη πρόκληση κίνησης διαχωρισμού. Κατά την αλλαγή θέσεων, θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην προστασία της άρθρωσης του ώμου, στην αποφυγή διάτασης του προσβεβλημένου άκρου και στην πρόληψη του υπεξαρθρήματος της άρθρωσης του ώμου.

3. Ακατάλληλη προπόνηση παθητικής δραστηριότητας των αρθρώσεων, με αποτέλεσμα τη βλάβη των αρθρώσεων

Η παθητική κίνηση των άκρων είναι ένα από τα πρώιμα μέτρα αποκατάστασης για τους ασθενείς με ημιπληγία. Μόλις ξεπεραστεί αυτό το εύρος, όχι μόνο θα προκαλέσει πόνο, αλλά θα οδηγήσει και σε ρήξη συνδέσμου και ενδοαρθρική αιμορραγία. Μακροπρόθεσμα, μπορεί να εξελιχθεί σε χρόνια φλεγμονή, ακόμη και να προκαλέσει υπερτροφία της αρθρικής κάψουλας, βράχυνση και συστολή της άρθρωσης, γεγονός που φέρνει περισσότερες δυσκολίες στη θεραπεία αποκατάστασης.

4. Η ακατάλληλη διέγερση θα αυξήσει την ένταση των μυών στην πληγείσα πλευρά

Ο αυξημένος μυϊκός τόνος εμφανίζεται σε κάποιο στάδιο της διαδικασίας ανάρρωσης των ημιπληγικών ασθενών, αλλά η υπερτονία μπορεί να αποτρέψει την εμφάνιση εκούσιων κινήσεων. Σε αυτό το σημείο, οποιαδήποτε διέγερση που αυξάνει τον μυϊκό τόνο είναι επιζήμια. Σε αυτό το στάδιο, εάν η διέγερση με βελονισμό, η ηλεκτρική διέγερση και το μασάζ δεν χορηγηθούν σύμφωνα με τις αρχές της προώθησης των φυσιολογικών κινήσεων και των αντανακλαστικών και της αναστολής των ανώμαλων αντανακλαστικών σχεδίων κίνησης, η μυϊκή ένταση θα ενισχυθεί και θα επηρεαστεί η περαιτέρω αποκατάσταση της λειτουργίας.

5. Η αντικατάσταση της προπόνησης στάσης και κινητικού ελέγχου με προπόνηση δύναμης συχνά ενισχύει τα μη φυσιολογικά μοτίβα κίνησης

Η παράλυση του ΚΝΣ είναι η απώλεια του σύνθετου ορθοστατικού και κινητικού ελέγχου και της εκούσιας κινητικής λειτουργίας, η δυσλειτουργία μιας ομάδας μυών και όχι η εμπλοκή πολλών μυών. Επομένως, μόνο η εκγύμναση της μυϊκής δύναμης του προσβεβλημένου άκρου δεν μπορεί να προωθήσει θεμελιωδώς την αποκατάσταση της λειτουργίας των άκρων σε ημιπληγικούς ασθενείς.

6. Αποφύγετε την υπερπροπόνηση

Για τους ασθενείς που αναρρώνουν, οι ίδιοι οι ασθενείς ή τα μέλη της οικογένειάς τους αγωνιούν να αναρρώσουν από τη νόσο, επομένως αυξάνουν την άσκηση ή κάνουν κάποιες δύσκολες κινήσεις μόνοι τους, οι οποίες θα προκαλέσουν συστηματική κόπωση και τοπική βλάβη των μυών και των αρθρώσεων, με αποτέλεσμα υπερβολική χρήση σύνδρομο. . Ως εκ τούτου, για τους ασθενείς στην περίοδο αποκατάστασης, οι ασθενείς και οι οικογένειές τους θα πρέπει να ενημερώνονται για τις διαφορετικές μεθόδους άσκησης που χρησιμοποιούνται σε διαφορετικά στάδια αποκατάστασης κατά τη διάρκεια της προπόνησης και να ακολουθούν την αρχή της σταδιακής προπόνησης σε λίγες φορές.

7. Δώστε προσοχή στην καθοδήγηση αποκατάστασης

Επειδή τα αντικείμενα της εκπαίδευσης αποκατάστασης έχουν όλα διαφορετικούς βαθμούς δυσλειτουργίας, ορισμένες δυσλειτουργίες υπάρχουν συχνά για μεγάλο χρονικό διάστημα, και μερικές είναι ακόμη και δια βίου. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς θα πρέπει να διδάσκονται τις γνώσεις και τις δεξιότητες στην καθημερινή ζωή στην εκπαίδευση, ώστε να μπορούν να ολοκληρώσουν την αυτοφροντίδα ανεξάρτητα, ώστε οι ασθενείς να επιστρέψουν στην οικογένεια και την κοινωνία σε καλή ψυχολογική κατάσταση.